Sofa rozkładana - mój sprawdzony patent na małe mieszkanie
Zastanawiam się często, dlaczego tak długo zwlekałam z zakupem tapczanu z pojemnikiem na pościel. Moja poprzednia kanapa z funkcją spania miała rozkładany schowek z boku, ale dostęp do niego był tak utrudniony, że musiałam odsuwać cały mebel od ściany. Przy tapczanie jednoosobowym to nie problem – pojemnik znajduje się pod siedziskiem i otwiera się do góry. Wystarczy chwila, żeby wyjąć świeżą pościel dla gościa, który zostaje na noc. A jeśli ktoś śpi na co dzień, to samo rozłożenie zajmuje dosłownie kilka sekund. Nie ma potrzeby przekładania poduszek czy zdejmowania tapicerki. Wystarczy pociągnąć za uchwyt i gotowe. To rozwiązanie doceniłam szczególnie w okresie świątecznym, gdy niespodziewanie przyjeżdżają rodzice. Tapczan jednoosobowy w pokoju gościnnym to strzał w dziesiątkę.
Przy codziennym użytkowaniu ogromne znaczenie ma materiał obiciowy. Tapicerka welurowa wygląda elegancko i jest przyjemna w dotyku, ale przyznaję - zbiera kurz jak magnes. Jeśli masz alergię lub kota, lepiej postawić na gładką tkaninę o wysokiej odporności na ścieranie, minimum 50 000 cykli Martindale'a. Sprawdza się też mikrofibra, która jest łatwa w czyszczeniu i nie mechaci się nawet przy intensywnym użytkowaniu. Unikaj naturalnej bawełny w jasnych odcieniach, bo szybko łapie plamy od kawy czy czerwonego wina. Ja po roku żałowałam, że nie wybrałam ciemniejszego odcienia beżu z powłoką teflonową.
Pamiętam, jak szukałam tapczanu do swojego pierwszego mieszkania. Przejrzałam chyba ze dwadzieścia ofert online i odwiedziłam trzy sklepy stacjonarne. Zależało mi na tym, żeby mebel miał solidny mechanizm rozkładania, a nie byle jakie wysuwane prowadnice. Mechanizm DL wydał mi się najbezpieczniejszy – nie wymaga siły, nie zacina się, a przy tym jest cichy. Wiele tanich sof z funkcją spania ma plastikowe elementy, które po roku użytkowania pękają. Tapczan jednoosobowy z metalowym stelażem i drewnianymi listwami to inwestycja na lata. Oczywiście cena jest wyższa, ale przeliczając na lata użytkowania, wychodzi taniej niż kupowanie nowej wersalki co dwa sezony. Do tego dochodzi kwestia estetyki – tapczan zajmuje mało miejsca, więc łatwiej go wkomponować w aranżację. Można postawić go przy ścianie, w rogu, a nawet na środku pokoju, oddzielając strefę dzienną od nocnej.
Kiedyś myślałam, że wersalka to przeżytek z czasów moich dziadków, ale nowoczesne tapczany jednoosobowe nie mają z nią wiele wspólnego. Dzisiejsze modele to designerskie meble z prostymi liniami, często na nóżkach, co optycznie powiększa przestrzeń. Moja tapicerka welurowa w odcieniu butelkowej zieleni przyciąga wzrok, a faktura materiału jest przyjemna w dotyku. W przeciwieństwie do starych wersalek, które po rozłożeniu wyglądały jak nieudany eksperyment, tapczan jednoosobowy po złożeniu jest elegancką sofą. Nawet goście, którzy nie wiedzą, że to łóżko, siadają na nim bez zastanowienia. I to jest właśnie siła tego mebla – nie krzyczy od razu, że jest tapczanem.
Porównując z innymi meblami do spania, tapczan z pojemnikiem wypada lepiej niż wersalka pod względem wygody. Wersalka często ma cienki materac i sprężyny, które po latach skrzypią. Z kolei lozko z pojemnikiem na posciel to już wyższa półka – ma pełny stelaż i solidniejszą konstrukcję, ale zajmuje stałe miejsce, nie da się go złożyć w ciągu dnia. Kanapa z funkcja spania to z kolei opcja dla tych, którzy potrzebują siedziska na co dzień, ale jej mechanizm rozkładania bywa skomplikowany i szybko się psuje. Tapczan jest prostszy – rozkłada się jak książka i gotowe.
Tapczan jednoosobowy to nie to samo co wersalka, choć często mylimy te pojęcia. Wersalka kojarzy mi się z PRL-owskimi meblami – ciężkimi, z wysuwanym bokiem i metalowymi sprężynami, które po latach zaczynały skrzypieć. Tapczan jest prostszy. Ma stałą, wąską konstrukcję, często wyposażoną w pojemnik na pościel. To właśnie ten detal robi ogromną różnicę w małym mieszkaniu. Brak miejsca na przechowywanie to chyba największa zmora każdego, kto mieszka w bloku z lat sześćdziesiątych. Szafa ledwo mieści ubrania, a gdzie wcisnąć kołdrę, poduszki i zapasowy koc dla gościa? W tapczanie po prostu podnosisz blat siedziska i chowasz wszystko do środka. Żadnych dodatkowych komód, żadnego bałaganu. Sam mechanizm DL, czyli dźwigniowy, działa płynnie i bez oporu – nawet gdy materac jest gruby i ciężki.
Ostatnia rada – nie daj się zwieść promocjom w sklepach internetowych. 800 zł często ma stelaz z płyty wiórowej i materac piankowy, który po trzech miesiącach robi się wygnieciony. Lepiej dołożyć 300-400 zł i kupić z certyfikatem na stelaz listwowy oraz materac z pianki wysokoelastycznej. Sprawdź też opinie o mechanizmie podnoszenia – jeśli użytkownicy piszą, że skrzypi po roku, to znak, że producent oszczędził na łożyskach. I pamiętaj, że tapczan z pojemnikiem to mebel, który ma służyć kilka lat, więc warto zainwestować w solidne wykonanie już na starcie.