Aranżacja jadalni, która ma sens
Zaczyna się niewinnie od małego stołu i dwóch krzeseł. Po roku okazuje się, że jadalnia pełni funkcję biura, składziku na zakupy i miejsca, gdzie dzieci odrabiają lekcje. Mówię o tym z własnego doświadczenia, bo w moim mieszkaniu o powierzchni 45 metrów kwadratowych jadalnia musiała pomieścić wszystko. Największym wyzwaniem było znalezienie mebla, który nie zdominuje przestrzeni, ale da radę przyjąć gości. Postawiłam na okrągły stół o średnicy 90 cm z rozkładanym blatem i krzesła z cienkimi nogami. Dzięki temu pomieszczenie zyskało oddech, a ja przestałam czuć się jak w windzie podczas obiadu.
W małych metrażach każdy centymetr jest na wagę złota. Pamiętam, jak szukałam kanapy z funkcją spania do kąta jadalnianego. Przymierzałam się do modeli z mechanizmem DL, który pozwala wysunąć przód siedziska bez przesuwania całości mebla. To rozwiązanie sprawdza się, gdy nie chcesz odsuwać stołu za każdym razem. Wybrałam wersalka z tapicerka welurowa w odcieniu grafitowej szarości. Welur jest praktyczny, bo nie widać na nim drobnych okruszków, a przy tym nadaje wnętrzu przytulności. Gdy składam ją na noc, goście śpią na stelazu listwowym z materacem piankowym o grubości 12 cm. Listwy zapewniają wentylację, więc materac nie zapada się po roku użytkowania.
Aranżacja jadalni to nie tylko meble, ale też sposób na przechowanie pościeli i koców. W mojej pierwszej jadalni brakowało miejsca na zapasowe kołdry. Rozwiązanie przyszło samo, gdy kupiłam lozko z pojemnikiem na posciel w wersji dwuosobowej do pokoju gościnnego. Okazało się, że taka szuflada pod materacem pomieści cztery poduszki, dwa prześcieradła i pledy. Jeśli masz podobny problem, spójrz na stół z szufladami lub ławę skrzyniową. Ja używam ławy z podnoszonym blatem jako dodatkowego schowka. Mieszczę w niej obrusy i serwetki, które normalnie lądowałyby w szafie.
Zauważyłam, że wielu z nas boi się łączyć jadalnię z salonem. Tymczasem to klucz do optycznego powiększenia przestrzeni. W moim układzie postawiłam na strefę jadalnianą tuż przy oknie. Światło dzienne pada na blat stołu, co ułatwia czytanie rachunków przy porannej kawie. Żeby oddzielić strefy, użyłam dywanu w geometryczny wzór pod stołem i postawiłam regał na książki jako ażurową przegrodę. Taki zabieg sprawia, że jadalnia nie jest aneksem kuchennym, ale osobnym miejscem do celebrowania posiłków. Nawet gdy gotuję, czuję, że mam własną enklawę.
Kolejna bolączka to krzesła. Na rynku znajdziesz setki modeli, ale te z tapicerka welurowa zbierają kurz jak magnes. Po trzech miesiącach musiałam prać pokrowce. Rozwiązaniem okazały się krzesła z wymienną tapicerką lub modele z ekoskóry. Ja wybrałam krzesła z siedziskiem z pianki o gęstości 35 kg/m3. Są twarde, ale nie odczuwam bólu kręgosłupa po dwóch godzinach siedzenia. Do tego nogi z metalu malowanego proszkowo łatwo utrzymać w czystości. Wystarczy wilgotna ściereczka. Unikaj nóg z drutu chromowanego, bo po roku zaczynają rdzewieć od wilgoci.
W jadalni często brakuje miejsca na wina czy kieliszków. Znalazłam na to sposób: komoda z drzwiami żaluzjowymi. Wstawiłam ją pod ścianę i trzymam w niej naczynia, które używam tylko od święta. Żaluzje maskują bałagan, a przy tym przepuszczają powietrze, więc nie zbiera się wilgoć. Jeśli nie masz miejsca na komodę, rozważ stół z półką na nogach. Ja taki widziałam u znajomej i od razu pomyślałam, że to sprytne. Na półce trzyma się serwetniki, a nawet małe doniczki z ziołami.
Przy planowaniu oświetlenia popełniłam klasyczny błąd. Zawiesiłam lampę centralnie nad stołem, ale o średnicy 30 cm. Gdy siadaliśmy, światło raziło w oczy, a po bokach było ciemno. Teraz mam żyrandol o średnicy 50 cm z matową kloszą. Światło rozchodzi się równomiernie. Do tego postawiłam kinkiet na ścianie obok kanapy z funkcją spania. Daje ciepłe światło do czytania wieczorem. Pamiętaj, że w jadalni nie potrzebujesz ostrej jarzeniówki. Wybierz żarówki o temperaturze 2700 kelwinów.
Na koniec dodam, że aranżacja jadalni to proces prób i błędów. Moja pierwsza jadalnia miała trzy różne krzesła, bo kupowałam je na raty. Dziś mam komplet, ale gdyby nie ten chaos, nie wiedziałabym, że ciasne ustawienie stołu pod ścianą sprawdza się lepiej niż na środku. Zwróć uwagę na korytarz między stołem a ścianą. Minimum 80 cm, żeby swobodnie wstać. I nie bój się mebli na wymiar. Czasami zwykła wersalka o niestandardowej długości 190 cm robi większą różnicę niż modne krzesła.
Przestrzeń w jadalni to nie tylko metry kwadratowe. To sposób, w jaki te metry są podzielone. Ja zdecydowałam się na stół z rozkładanym blatem i ławkę zamiast krzeseł z jednej strony. Ławka mieści więcej osób, a pod nią można wsunąć pojemniki na buty. Dzięki temu moja 10-metrowa jadalnia gości osiem osób bez tłoku. Gdy potrzebuję miejsca do pracy, po prostu składam blat. To elastyczność, której nie daje żaden formalny salon.