Aranżacja tarasu – jak stworzyć przestrzeń do życia na małym metrażu

Zaczęło się od betonowej płyty o wymiarach 3 na 4 metry, która przez dwa lata służyła głównie do suszenia prania. Wiedziałam, że chcę z niej zrobić dodatkowy pokój dzienny, ale stanęłam przed typowym problemem – jak zmieścić strefę wypoczynkową, jadalnianą i miejsce do przechowywania na tak małej powierzchni. Przyjaciele radzili kupić zwykły zestaw ogrodowy, ale ja marzyłam o czymś, co posłuży mi także w chłodniejsze wieczory. Postawiłam na meble, które łączą funkcje. Zamiast standardowej sofy wybrałam kanapę z funkcją spania z 16 cm materacem piankowym na stelazu listwowym. To był strzał w dziesiątkę, bo gdy nadchodzą goście na noc, taras zamienia się w sypialnię z widokiem na gwiazdy.



Kolejnym wyzwaniem okazał się brak miejsca na pościel i dodatkowe koce. W małym mieszkaniu każdy centymetr ma znaczenie, a składowanie sezonowych tekstyliów w szafie w przedpokoju doprowadzało mnie do szału. Rozwiązanie znalazłam w łóżku z pojemnikiem na pościel, które stanęło pod ścianą osłoniętą od wiatru. Konstrukcja mebla okazała się zbawienna – pod materacem mieszczą się cztery komplety pościeli, dwa koce polarowe i zapasowe poduszki. Gdy pojawia się rodzina z dziećmi, wystarczy zdjąć poduchy ozdobne, wyciągnąć pościel i w pięć minut mam gotowe noclegowisko dla dwóch osób. Mechanizm skł prosty i nie wymaga siły, co doceniam po całym dniu pracy.



Wybór tapicerki to była długa walka między praktycznością a estetyką. Bałam się, że welur na tarasie szybko straci kolor i będzie zbierał kurz. Zdecydowałam się na tapicerkę welurową w odcieniu butelkowej zieleni z certyfikatem odporności na UV i wodę. Po trzech sezonach użytkowania materiał wygląda jak nowy, a plamy po kawie znikają po przetarciu wilgotną szmatką. Co więcej, welur dodaje tarasowi przytulności, której brakowało betonowej posadzce. Wieczorami, gdy zapalam lampiony, faktura tkaniny mieni się w świetle i tworzy nastrój jak w salonie. Do kompletu dołożyłam dwie pufy z tego samego materiału, które służą jako siedziska dla dodatkowych gości.



Problem wiatru i przeciągów rozwiązałam nietypowo – zamiast kupować drogie żagle zacieniające, postawiłam na wersalkę ustawioną bokiem do dominującego kierunku wiatru. Wersalka z regulowanym oparciem pozwala mi zmieniać położenie w zależności od pory dnia. Gdy słońce grzeje z boku, opuszczam oparcie i kładę się płasko, czytając książkę. Gdy wieje, ustawiam je pionowo jako parawan. Mechanizm DL w tym modelu działa płynnie i nie zacina się nawet po mokrym sezonie. Co ważne, stelaz listwowy pod materacem zapewnia cyrkulację powietrza, więc mebel nie pleśnieje od wilgoci. Raz w roku przecieram go olejem lnianym i drewno dalej wygląda jak nowe.



Oświetlenie tarasu to temat, który zbagatelizowałam na początku, myśląc że wystarczy jedna lampa z marketu. Szybko się przekonałam, że to błąd. Bez odpowiedniego światła wieczorne spotkania przy grillu tracą klimat, a czytanie po zmroku męczy wzrok. Zainwestowałam w taśmę LED w odcieniu ciepłej bieli zamontowaną pod balustradą oraz w dwa przenośne lampiony solarne. Efekt? Gdy zapada zmrok, taras zamienia się w salon pod gołym niebem. Dodatkowo na stoliku postawiłam lampkę na baterie z regulacją natężenia. To mały detal, ale robi ogromną różnicę, szczególnie gdy siedzimy tam do późna z winem i rozmowami.



Przechowywanie drobiazgów zawsze było moją piętą achillesową. Poduszki, pledy, gry planszowe, zapasowe buty – wszystko to musiało gdzieś znaleźć dom. Zamiast kupować skrzynie ogrodowe, które zajmują cenną powierzchnię, wykorzystałam przestrzeń pod wersalką. Zamówiłam na wymiar płócienne kosze na kółkach, które wsuwają się pod stelaz listwowy. W jednym trzymam koce, w drugim obuwie na zmianę, w trzecim akcesoria do grilla. Gdy przychodzą goście, wyciągam kosze i stawiam je jako dodatkowe siedziska. Rozwiązanie jest tanie, ekologiczne i łatwe w utrzymaniu czystości. Wystarczy raz na kwartał wyprać pokrowce w pralce.



Największym zaskoczeniem okazało się, jak bardzo kanapa z funkcją spania zmieniła moje postrzeganie tarasu. Przestał być miejscem tylko na lato. Teraz, gdy jesienią temperatura spada poniżej 10 stopni, wystarczy ciepły koc, kubek herbaty i mogę siedzieć tam godzinami, słuchając deszczu. Materac piankowy o gęstości 35 kg/m3 nie traci sprężystości nawet po całym dniu użytkowania. Gdy nadchodzi zima, przykrywam całość wodoodpornym pokrowcem i meble czekają w gotowości do wiosny. Nie muszę ich wnosić do mieszkania, co przy małym metrażu byłoby koszmarem. Taras stał się prawdziwym przedłużeniem domu, a nie tylko balkonem do suszenia prania.